{"id":1192,"date":"2014-05-29T15:29:57","date_gmt":"2014-05-29T14:29:57","guid":{"rendered":"http:\/\/www.stichtingpassage.eu\/?p=1192"},"modified":"2014-05-29T15:29:57","modified_gmt":"2014-05-29T14:29:57","slug":"blijf-schrijven-en-ga-naar-sportwedstrijden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/?p=1192","title":{"rendered":"Blijf schrijven en ga naar sportwedstrijden"},"content":{"rendered":"

\"fotoklimmendmeisje20120717142013\"<\/strong><\/p>\n

Veel te weinig wordt er met (jong)volwassenen gesproken die ouderverstoting hebben ervaren. Toch kan dit interessante inzichten opleveren. Andrew wilde vanwege een vechtscheiding twaalf jaar niets met zijn moeder te maken hebben. Hij vond het wel leuk toen zijn moeder in die periode stiekem bij een toernooi kwam kijken. Hij zei niets tegen haar, maar zag uit een ooghoek dat zij er was. Jeugdzorg adviseerde Wilma Dol <\/a>\u2013 die geen contact heeft met haar dochters \u2013 niet naar hun hockeywedstrijden te gaan. Ze doet het toch en haar dochters vinden het steeds normaler.<\/strong><\/p>\n

Op blogtalkradio heeft Jill Egizii de radioblog Family Matters. Op donderdag 22 mei 2014 interviewt zij Andrew Folker over de campagne \u2018Bringing Jacob home\u2019 (zie kader). Doel is om het contact tussen Andrew, zijn broer William en hun vader met hun halfbroer te herstellen. De stiefmoeder wil dat niet. Andrew en William hebben extra reden om boos op de stiefmoeder te zijn. Door haar hebben zij twaalf jaar geen contact gehad met hun moeder. Jammer is dat alleen de stiefmoeder de schuld van ouderverstoting wordt gegeven en aan de rol van de vader geen aandacht wordt besteed.<\/p>\n

Tips voor verstoten ouders<\/strong><\/p>\n

In dit uitgebreide interview vertelt Andrew hoe de ouderverstoting begon en zich ontwikkelde. Ontroerend is zijn verhaal over hoe het contact met zijn moeder werd hersteld. Luisteraars mochten ook bellen met vragen. Een beller vroeg wat je kunt doen als verstoten moeder om kinderen milder te stemmen. Daar had Andrew geen antwoord op, maar hij wilde wel vertellen wat zijn moeder goed had gedaan. Zo vertelde hij dat hij het toch leuk vond dat zijn moeder naar een wedstrijd kwam kijken \u2013 ondanks het feit dat hij toen steeds zei dat hij zijn moeder niet wilde zien. Hij sprak niet met haar, maar vanuit zijn ooghoek zag hij dat zij er was. Andere tip van Andrew: blijf schrijven en kaarten sturen. \u2018Ook al las ik 90 procent niet, ik vond het toch fijn.\u2019 En hij was vooral aangenaam verrast dat zijn moeder alle jaren voor hem was blijven sparen. Met dit geld kon hij een studie beginnen.<\/p>\n

\u2018Ik blijf naar de hockey gaan\u2019<\/strong><\/p>\n

Wilma Dol zit in dezelfde situatie als de moeder van Andrew. Ook haar dochters worden bij haar weggehouden. Iedere week gaat zij naar hun hockeywedstrijden kijken. Jeugdzorg was er eerst op tegen omdat vader aangaf dat het niet goed zou zijn voor de dochters. De Raad van de Kinderbescherming adviseerde zelfs dat Wilma en haar dochters nog een jaar geen contact moeten hebben\u2013 zij hebben rust nodig. \u2018Terwijl onze band juist altijd zo goed was.\u2019 In het begin ging Wilma niet kijken. \u2018Later dacht ik \u201cDat is niet goed, mijn kinderen moeten weten dat ik er altijd voor ze ben\u201d. Dus ga ik sinds enkele maanden gewoon naar iedere wedstrijd toe. Ik zie mijn dochters stiekem naar mij kijken en ze vinden het steeds normaler worden.\u2019 Jeugdzorg is inmiddels ook op de hoogte. \u2018Het is een jongen van dertig die eigenlijk niet weet wat ouderverstoting is en hoe je moet handelen.\u2019 Een mooi moment was toen Wilma, die jarenlang zelf hockey speelde, naast het doel stond. \u2018Mijn dochter naderde en ik riep \u201cGa het doel in.\u201d Haar coach zei het tegenovergestelde. Ze luisterde naar mij en scoorde. Even hadden we toen oogcontact in de trant van: zo doen wij dat.\u2019 Een van haar dochters werd onlangs kampioen. \u2018Net als andere ouders ben ik het veld opgegaan en heb foto\u2019s gemaakt. Je kon zien dat mijn dochter het eigenlijk niet zo vreemd vond.\u2019<\/p>\n

Het hele interview met Andrew is te vinden op:\u00a0http:\/\/www.blogtalkradio.com\/syndicatednews\/2014\/05\/21\/bring-jacob-home<\/a><\/p>\n

\u2018Bringing Jacob home\u2019<\/p>\n

The Campaign for Jacob is a movement started by Phillip Folker, his sons William and Andrew in an attempt to gain support from friends and others who are victims to Parental Alienation. Jacob, his youngest son is being alienated from his father and brothers . On May 23rd, 2013, William, and Andrew moved back to the United States from Singapore to leave the abusive environment created by the children\u2019s step mother, Gloria. They could not take Jacob with them. The Hague treaty did not allow it as it states that both parent\u2019s consent is necessary for a child to leave international borders. Jacob has been completely isolated from his family by Gloria. The Campaign for Jacob was initiated to attempt to create a media platform to enable communication with Jacob, one that could not be taken away from him. The goal is to develop strong consistent communication with Jacob combined with annual visits here in the USA with Jacob. Jacob’s father and brothers want him to know that he is loved, wanted and that he was never abandoned by them.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Veel te weinig wordt er met (jong)volwassenen gesproken die ouderverstoting hebben ervaren. Toch kan dit interessante inzichten opleveren. Andrew wilde vanwege een vechtscheiding twaalf jaar niets met zijn moeder te maken hebben. Hij vond het wel leuk toen zijn moeder in die periode stiekem bij een toernooi kwam kijken. Hij zei niets tegen haar, maar […]<\/p>\n","protected":false},"author":3736,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1192","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1192","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3736"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1192"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1192\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1192"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1192"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.stichtingpassage.eu\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1192"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}